Tuesday, February 22, 2011

It Has Always Been You: Chapter 30- Happy Ending

June 3


Manila Cathedral…


James and his parents arrived 10 minutes earlier than the said schedule. He’s really excited na makita ang bride niya at syempre, excited siyang makasal sa babaeng minamahal for 10 years. Dumating na rin ang mga kaibigan nila, kasali na sina Ann, Tricia at Patrick.


Patrick: Dude! Congratulations pala. (sabay abot ng kamay)
James: Thanks dude. (inabot rin ang kamay)
Ann: At last, ikakasal na kayo. Congrats. (smiled)
Tricia: Oo nga, after keeping your feelings for her for 5 long years! Grabeh, bonggang-bonggang congratulations talaga! (smiled)
James: Thank you so much. Akala ko hindi niyo na ako pakakawalan eh. Haha.
Ann: Kung hindi ko lang nalaman na si Devon, siguro hanggang ngayon didikit pa rin ako sayo. I realized kasi na ang layo ko kay Devon, she’s way more beautiful, talented, mabait and responsible.
James: Maganda ka rin naman eh, and you’re nice in your own special way.
Tricia: Huwag kang magsalita nang ganyan, baka tumayo mamaya si Ann kapag tinanong ng pari kung sinong tutol sa kasal. Haha.
Ann: Haha. Oo nga, sige ka!
James: I know you won’t do it.
Bret: Dude! 
All: Congratulations James!
James: Thank you. (sabay ngiti ng pagkatamis-tamis)
Sam: Tuloy ba yung gimik mo mamaya?
James: Syempre tuloy. I’m counting on you dude.


“Ayan na ang bride!”, sigaw ng wedding planner.


James: This is it! Whew! (pinagpapawisan na siya)
Fretzie: Hey, calm down. Papangit ka nyan  sige ka! Haha.


Nagsimula na ang ceremony, isa-isa nang pumapasok sa simbahan at naglakad sa aisle ang mga kabilang sa entourage. Pumwesto na rin si Sam sa piano na tutugtog na naman ng kanta na hiniling ni James. Nakapwesto na si James at may hawak na rin siyang microphone.


Malapit nang pumasok si Devon sa simbahan nang may tumawag sa kanya.


Babae: Devon!
Devon: Tita Carmie! Oh my God! (sabay yakap sa bagong dating)
Tita: Kung napatawad na sila ng mama mo, dapat patawarin ko na rin sila. (sabay ngiti)
Devon: Thank you so much Tita!
Tita: At syempre, hindi ko naman matitiis na walang maghahatid sayo sa dambana. Oh siya, halika na at naghihintay na ang groom mo.


  Nasa bukana na sila ng simbahan nang marinig niyang kumanta ang groom niya.


                                                   
                                    Devon’s Bridal Gown


Whenever I'm weary 
From the battles that raged in my head 
You made sense of madness 
When my sanity hangs by a thread 
I lose my way, but still you 
Seem to understand 
Now & Forever, 
I will be your man

Nagulat si Devon sa pagkanta ni James at hindi niya mapigilang mapaiyak dahil na rin sa lyrics ng kanta. “Kahit kailan talaga hindi ka nawawalan ng surprises. Thank you so much Partner.” 


Sometimes I just hold you 
Too caught up in me to see 
I'm holding a fortune 
That Heaven has given to me 
I'll try to show you 
Each and every way I can 
Now & Forever, 
I will be your man 

Now I can rest my worries 
And always be sure 
That I won't be alone, anymore 
If I'd only known you were there 
All the time, 
All this time. 

Until the day the ocean 
Doesn't touch the sand 
Now & Forever 
I will be your man 

Now & Forever, 
I will be your man

Pagkatapos ng kanta ay sakto namang nakarating na si Devon sa harap, nagbeso-beso sina Devon at ang mga magulang ni James. Habang nagkatinginan muna si Mommy Beth at Tita Carmie, pagkuway nginitian ni Tita Carmie si Mommy Beth, hudyat na malaman ng mag-asawa na pinatawad na sila nito. Nagbeso-beso din ang magbabalae.


James: Thank you Tita.
Tita Carmie: *smiled
James: Hi bride, long time no see. (smiled and offered his arm)
Devon: Hi groom, yeah, long time no see. (hinawakan ang braso ng lalaki)
James: I missed you, not to mention that you’re so beautiful today.
Devon: Of course, isang beses lang yata akong ikakasal.


Tumungo na sila patungong altar. Nagsimula na ang seremonya. Nang tanungin ng pari kung sino ang tutol, tiningnan muna ni James si Ann at napangiti nang aktong tatayo ito. Nag- “I do” na rin sila sa isa’t-isa. And now, it’s time to say their vows to each other.
Habang sinusuot ni James ang singsing kay Devon, sinabi niya sa babae ang vow niya.






                                   
James: From this day on, I James Burgoyne, choose you, my beloved Devon Milano, to be my wife. To live with you and laugh with you; to stand by your side, and sleep in your arms; to be joy to your heart, and food for your soul; to bring out the best in you always, and, for you, to be the most that I can. I promise to laugh with you in good times, to struggle with you in bad; to solace you when you are downhearted; to wipe your tears with my hands; to comfort you with my body; to mirror you with my soul; to share with you all my riches and honors; to play with you as much as I can until we grow old; and, still loving each other sweetly and gladly, our lives shall come to an end.


Devon: I Devon Milano, choose you James Burgoyne as my best friend, my love for life. I promise you my deepest love, my fullest devotion, my tenderest care, through the pressures of the present and the uncertainties of the future, I promise to be faithful to you. I promise to love you, to commit to you, and support you. I pledge to respect your unique talents and abilities, to lend you strength for all of your dreams. You have shown me what love feels like and for that I thank you. You are everything I need and at this moment, I know all of my prayers have been answered and that all of my dreams have come true. I praise God for you, for all of your love and constant friendship. I know that our love is heaven sent and I promise to be here for ever and always. From this day forward, you shall not walk alone. My heart will be your shelter and my arms will be your home. As I have given you my hand to hold, I give you my life to keep.


******

Priest: I now pronounce you, husband and wife. You may now kiss the bride.


Iniharap ni James si Devon at tinanggal ang veil niya. Unti-unting nilapit ni James ang mukha sa asawa niya.


James: Now we’re official, hindi ka na makakatakas sakin. (smiled)
Devon: *smiled


Inilapat niya ang nananabik na labi sa asawa. Nagpalakpakan naman ang mga taong naroroon. Naging matagal ang halikan nila, dahilan para sawayin sila ng mga kaibigan.


Sam: Dude! Save that for honeymoon! (sigaw niya)


Na-realize naman ng dalawa ang ginagawa at pinutol na ni James ang paghalik sa asawa.


James: I’m sorry, 3 weeks din siyang nawala noh. (smiled)


Nag-picture-taking pa sila habang ang ilan sa mga bisita ay pina-una na nila sa reception. First picture is with the newly-weds and their parents and Tita Carmie. Next picture is the newly-weds with the Burgoyne Family. Next is the newly-weds and Tita Carmie. At ang huli, syempre the newly-weds at ang barkada. Pagkatapos ng picture-taking ay nagtungo na silang lahat sa reception at nagsaya buong araw.



Epilogue


Seven years later…


James and Devon already have two kids. One girl and one boy. Sina Mikaela Mariole at Daniel Denver. Tawag nila sa mga ito ay MM at DD. MM is seven years old and DD is 4. Si James nalang din ang nagtatrabaho sa kanila para maasikaso ni Devon ang mga anak. Binibisita din sila ng mga kamag-anak ni James at minsan ay umuuwi si Tita Carmie galing States para dalawin ang mga apo. James is running their company very well. Isa na ito sa mga pinakamayaman na kompanya sa buong Pilipinas atsa Australia. Pero kahit ganun, hindi nila ini-spoil ang mga anak. 
 
Sam and Yen got married few months after James and Devon. Matagal na pala nitong planong magpakasal pero indi nito sinabi sa mga kaibigan. May anak rin sila, si Princess Daniella, 5 years old. Hindi pa nila ito sinusundan dahil gusto kasi ni Princess na siya lang ang anak kaya hindi makabwelo ang dalawa. Isa rin ang kompanya ni Sam sa mga umaarangkada sa industriya na kinabibilangan nila.


Bret and Fretzie have two kids too. Sina Arabella, 8 years old at Kirsten, 6 years old. Kuntento na daw sila sa dalawang anak kaya wala nang plano si Fretzie na manganak uli. Nakapagtayo rin sila ng sariling business. 


Kinasal din sina Patrick at Tricia, sila pa rin pala sa huli. They are 3 years married. May isang anak na rin sila, si Lloyd Calix, 2 years old.


Si Ann naman, nakapangasawa ng Taiwanese, kasosyo ng papa niya sa negosyo nila, 5 years na itong kasal. May anak na rin ito, si Li Yi Shuan, 3 years old. Matagal na nila itong hindi nakikita dahil nag-migrate na ito sa Taiwan.


Nagkikita-kita pa rin ang pamilya Burgoyne, Johnson at Concepcion. Especially kung holidays like Christmas and New Year. Present din ang lahat kapag may nag-birthday sa mga anak nila. And they’re also glad na magkakaibi-kaibigan din ang mga anak nila. At pumapasok din ito sa iisang Montessori.


And that ends the story of love, friendship and family.

******

 WM: Ayan po, tapos na talaga ang ff ko. Sana po nagustuhan niyo and thank you sa lahat ng nag-follow at nag-comment, it’s really appreciated. Sana po mag-comment kayo dito for the last time. Hehe. Baka po maisipan ko pang gumawa ng iba. Again, thank you po sa lahat! Love you my fellow Gems! =)

It Has Always Been You: Chapter 29- The Dream

May 30


James: I think the wedding is off. (matamlay niyang sabi)
Sam: Don’t say that dude. Baka sumipot pa rin siya sa araw ng kasal niyo.
Fretzie: Oo nga naman James. She loves you so much.
James: Pero bakit hindi pa rin siya nagpapakita? I mean, if she really fights for us, kakausapin niya ako.
Yen: Baka nagpapalamig pa siya James. Understand her.
James: But 3 weeks is long enough. Until now, hindi pa rin siya nagpapakita.
Bret: Just believe dude. Nasabi niya samin noon nung hindi ka pa bumalik na maybe her love for you is so strong dahil hindi ka niya magawang kalimutan.
Fretzie: Yeah, I remember that. Hang on James.
Sam: Everything is set. From the invitations up to the reception so there’s nothing to worry about. Wala na siyang ibang aasikasuhin kaya siguro hindi pa siya bumabalik.
James: But the bride is not around, the very important guest.


******

Babae: Bakit mo pa siya pinagtataguan?
Devon: It’s because of you, hindi ko pa kayang harapin ang mga taong nagkasala sayo, sa atin.
Babae: Pero it’s been 13 years, don’t you think it’s the right time to forgive them?
Devon: Napatawad mo na ba sila?
Babae: Oo, matagal na.
Devon: Talaga?
Babae: Oo, kayo nalang ng tita mo ang hindi. (smiled)
Devon: *walang imik
Babae: Diba mahal mo si James?
Devon: *tango
Babae: Then fight for him! (sabay ngiti at naglaho sa liwanag)


Nagising si Devon mula sa pagkakapanaginip. Napansin ng tita niya na humihinga siya ng malalim.


Tita Carmie: Anak, okay ka lang? (sabay hagod sa likod ni Devon)
Devon: Tita, napanaginipan ko si Mama.


******


June 2


PHONE CONVO


James: Hello? (matamlay niyang sagot)
Devon: Partner?
James: Partner?! Devon?! (taranta niyang sabi)
Devon: Ako nga.
James: Where are you? It’s our wedding day tomorrow! I mean, dapat matuloy ang wedding. Partner please. Please.
Devon: Just calm down. (sabay tawa)
James: Don’t tell me to calm down. You’ve been missing for 3 weeks and I don’t know what to do! I almost cancelled our wedding but Sam stopped me.
Devon: I’m sorry.
James: Why are you saying sorry? Please don’t do this to me. (parang maiiyak na)
Devon: Sorry for leaving you like that. Nagulat lang talaga ako, nagtago ako kasi feeling ko it’s the right thing to do para kumalma ako.
James: Partner, magkita tayo. I want to see you now, as in now. Please?
Devon: Partner, diba bawal magkita ang mga ikakasal before their wedding day? (sabay ngiti sa kabilang linya)
James: Does that mean sisipot ka bukas? Please say yes Partner please.
Devon: Yes! Yun ay kung hindi mo nga pina-cancel ang wedding.
James: No, I was still hoping na kahit hindi ka magpakita, sisipot ka pa rin on our wedding day. Thank you partner, I love you so much! (sabay ngiti ng pagkatamis-tamis kahit hindi nakikita ng nobya)
Devon: But there’s still a problem Partner.
James: What is it?
Devon: Hindi ako ihahatid ni Tita bukas, hindi niya pa rin mapatawad ang parents mo eh.
James: Aww, sorry ‘bout that Partner. I’m really sorry.
Devon: Don’t say sorry, wala ka namang kasalanan eh. And by the way, tell your parents na napatawad ko na sila.
James: Thank you Partner. I love you!
Devon: I love you too Partner, bye for now! (sabay tawa)
James: Bye!


END OF PHONE CONVO


Dali-daling sinabihan ni James ang mga kaibigan para ipaalam ang pag-uusap nila ni Devon over phone. Nakatakda kasi silang magkita sa simbahan kung saan ikakasal sina Devon at James.


Sam: Talaga? That’s good news.
Fretzie: Eto talagang babaeng toh, ba’t ikaw lang tinawagan?
Bret: Bun, wag ka nang magtampo, baka naman maya-maya eh tumawag yon sayo.
Yen: Oo nga, tsaka magkikita rin naman tayo bukas eh, sa very special day ng dalawang toh. (sabay ngiti)
James: I’m really happy. Akala ko hindi ko na siya makikita.
Sam: Asus! Yun pa, eh hindi nun matitiis ang mga mahal niya sa buhay, kokonti nalang kaya tayo sa buhay niya.
Yen: Oo nga, we are her family kaya hindi niya tayo matitiis.
Bret: Oh siya, umuwi na tayo because tomorrow’s a big day. Lalo na sayo dude! Itatali ka na bukas. Haha.
James: Okay lang sakin matali, basta ba kay Devon, walang problema.
All: Ayeeee!


******

PHONE CONVO


Fretzie: Hello?
Devon: Hello Fretz! Si Devon toh!
Fretzie: Devs! Oh my God! Kumusta ka na? Buti naman tinawagan mo ko, tampo mode kasi ako kanina nang sabihin ni James na tumawag ka sa kanya.
Devon: Asus! Wag ka na magtampo buntis! Sisipot naman ako bukas eh. Yun nga lang, hindi ako naka-attend ng practice kaya hindi ko alam anong gagawin ko bukas. Haha.
Fretzie: Ano ka ba naman, wala ka namang ibang gagawin eh, maglalakad ka lang ng 3 minutes, yun lang.
Devon: 3 minutes?! Ang tagal naman yata.
Fretzie: Kasi po, mahaba po yung aisle. Tsaka wag ka nang umangal. Tomorrow’s a big day kaya mag-beauty rest ka na dyan, at ako rin.
Devon: Sige bye na. Miss you Fretz!
Fretzie: Bye, miss you too Devs!


******

Sunday, February 20, 2011

It Has Always Been You: Chapter 28- Hindrances

PHONE CONVO

Devon: Hello, Tita Carmie?
Tita Carmie: Hello? Sino to?
Devon: Si Devon po ito.
Tita: Oh Devon! Ang tagal mong hindi tumawag ah! Kumusta ka na?
Devon: Okay lang naman po. Ahm, auntie, may sasabihin po kasi akong importante.
Tita: Ano yon? May problema buh anak? (nataranta nitong sabi)
Devon: Wala po auntie, okay lang po ako. Good news po.
Tita: Ahh, ganun pala. Ano yan anak?
Devon: Auntie, ikakasal na po ako!
Tita: Huh?! Naku! Congratulations anak! I’m so happy for you.
Devon: Auntie, kung okay lang po sa inyo, pwede po bang kayo ang maghatid sakin sa altar? Wala na po kasi akong ibang kamag-anak maliban sa inyo eh.
Tita: Aww Devon.. Kung alam mo lang kung gaano ako kasaya na ihatid ka sa dambana. Syempre!  Kelan buh yan at nang maka-uwi ako dyan?
Devon: Talaga po?! Salamat po talaga auntie! Sa June 3 po. (tuwang-tuwang sabi niya)
Tita: Okay, uuwi ako ng May. At nang makilala ko yang mapapangasawa mo.
Devon: Sige po, thank you po talaga! Bye!
Tita: Sige anak, bye!

END OF PHONE CONVO

                Inibalita na ni Devon kay James at sa mga kaibigan ang pag-uwi ng tita niya at tuwang-tuwa naman ang nobyo. Tinawagan na rin niya ang mga magulang at uuwi daw ito next month para makapag-bonding sila ni Devon.

                Inasikaso na nina James at Devon ang kasal nila, syempre tumutulong pa rin ang mga kaibigan nila. 1 month later, dumating ang mga magulang ni James at maglu-lunch sila sa beach. Pinasama na rin ni James ang mga kaibigan nila. Sina Bret at Sam ay nag-gri-grill ng baboy, sina Yen at Fretzie naman ay nagpaalam na pupunta ng CR. Habang sina James at Devon ay nakatampisaw sa tubig. Ang mga magulang naman ni James na sina Mommy Beth at Daddy Malcolm ay nag-uusap ng masinsinan.

Mommy: Dad, natatakot ako.
Daddy: Natatakot saan?
Mommy: Diba sabi ni Devon na uuwi ang tita niya para sa kasal niya? Dad, uuwi si Carmie at magtatagpo na naman ang landas natin ni Carmie! (paiyak niyang sabi)
Daddy: Shhh. Kumalma ka lang mommy. Baka naman by this time eh napatawad na niya tayo.
Mommy: Eh panu kung malaman ni Devon? Tiyak na magagalit siya sa atin at baka hindi na niya ituloy ang kasal nila ni James?
Daddy: Mommy, huwag kang magsalita ng ganyan. Magiging okay ang lahat. I promise.

******

May 10

Ninoy Aquino International Airport

Devon: Tita! (sabay kaway sa auntie na palingon-lingon)

                Narinig naman siya ng tita niya at lumakad patungo sa kanila. Nagbeso-beso ang mag-tita at ipinakilala ni Devon ang tita sa kasama.

Devon: Tita, si James po pala, ang husband-to-be ko. And James, si Tita Carmie.
James: Hi po. (sabay halik sa pisngi ng babae)
Auntie: Aba, kay gwapong bata ah! Hello din sayo iho.
Devon: Naku tita! Kakapal ang bituka nyan sa papuri niyo. (sabay tawa)
James: Eh totoo naman Partner eh, hayaan mo na. (tawa)
Tita: O siya, tayo na at parang nahihilo pa ako. Matagal na rin kasi akong hindi nakakasakay ng eroplano.
Devon: Sige po, tayo na.

                Hinatid sila ni James sa apartment na tinutuluyan ni Devon at nagpahinga muna si Tita Carmie.

******
                Nasabihan na rin ni James ang mga nagulang na dumating na ang Tita Carmie ni Devon at magdi-dinner sila kinabukasan para magkakilala ang tatlo.

Mommy Beth: Dumating na ang kinatatakutan ko dad.
Daddy Malcolm: Bukas na natin problemahin yan mommy, matulog muna tayo at nang maka-ipon tayo ng lakas ng loob para harapin si Carmie bukas.

Kinabukasan…

                Magkikita-kita ang Pamilya Burgoyne at si Devon at ang Tita Carmie niya. Naunang dumating sina Devon at ilang minuto ang lumipas ay dumating na rin sina James. Walang masyadong tao sa kinauupuan nila.

Devon: Tita, nandyan na po sila.

                Nagtaas ng tingin si Tita Carmie at napatayo sa nakita.

Tita Carmie: Mr. and Mrs. Burgoyne? (tila parang galit na sabi nito)
Mommy Beth: Carmie..
Devon: Tita bakit po?
Tita Carmie: Hindi mo alam Devon?
Devon: Ang alin—(pinutol ni Daddy Malcolm ang sasabihin niya)
Daddy Malcolm: Huwag dito Carmie. This is not the right time and place.
Carmie: And when do you think is the right time and place Mr. Burgoyne?! (halos pasigaw nitong sabi na ikinalingon ng lima kataong kumakain din doon)
James: Mom, Dad, what’s going on?
Devon: Tita, ano po bang sinasabi niyo?
Tita Carmie: Devon, makinig kang mabuti. Naalala mong namatay ang mama mo sa aksidente?
Devon: *tango
Tita Carmie: And you still remember na hindi nagkaroon ng justice ang pagkamatay niya dahil nakalabas na ng bansa ang mga nakabangga sa kanya. Sina Mr. Burgoyne ang nakabangga sa mama mo noon!

                Tila parang pinagsakluban ng langit si Devon. Palipat-lipat ang tingin niya sa tita niya at sa mga magiging magulang na niya sana. Napatingin siya kay James na sa kasalukuyan ay gulat rin dahil sa narinig.

James: Mom, Dad, sabihin nio sakin na nagkakamali lang si Tita. Tell me she’s referring to someone else.
Mommy Beth: *iyak
Daddy: It’s true my son. We went to Australia to cover up my mistakes. I’m so sorry Devon.

                Dahil sa konpirmasyon na narinig galing mismo sa daddy ni James, naliwanagan si Devon at patakbong nilisan ang restaurant.

Tita Carmie: Devon! (sinundan niya ang pamangkin)

******

WM: Pasensya na po, kung anong initaas ng chap27, yun din ang ikina-ikli ng chap nato. Mambibitin po muna ako. Hehe. Matutuloy pa kaya ang kasalang Burgoyne- Milano? Sana po abangan niyo ang last two chapters. =)

It Has Always Been You: Chapter 27- The Proposal

                Nagyaya si James na magpunta sa resort na binili niya kamakailan lang. Pumayag naman ang lahat pero hindi alam ni Devon na may binabalak pala ang nobyo at mga kaibigan.

Fretzie: Oh my God! Ang ganda dito!
James: Thanks. (smiled)
Devon: Buti nalang pumayag si Sir Sam sa leave nating to. (tumingin kay Sam)
Sam: Syempre naman! Eh pinilit ako ni Honeybunch eh. (sabay akbay sa nobya na nasa tabi lang niya)
Yen: Hon, this is the right time to take a break. (smiled)
Bret: And a good place for my Bun to relax. (akbay rin sa asawa)

                Hinatid sila ni James sa kani-kanilang kwarto. Saglit silang nagpahinga at tinawag na sila ni James para sa plano nila, maliban kay Devon syempre. Tumungo sila sa veranda.

James: I feel a little guilt.
Fretzie: Don’t be. Para naman sa kanya to eh. (smiled)
Sam: Oo nga, hayaan niyo na yun, hindi naman yun madaling magising eh. (tumawa)
Yen: Ang sama mo talaga. (siniko si Sam)
Sam: Aray naman Hon. (hinihimas-himas ang sikmura)
Bret: O siya siya, umpisahan na natin ang plano at nang matapos agad at makakain na tayo! Haha.

                Inumpisahan na nila ang pagpaplano sa proposal ni James for Devon.

Fretzie: Wait, may nabili ka na bang singsing?
James: Ahm, hindi ko binili, binigay ni mommy sakin. Sabi niya, yun daw ang ibigay ko kay Devon kung magpo-propose na ako.
Yen: Kilala niya si Devon?
James: Yup, and Dad too. Kaya lang hindi sa personal. Pero uuwi sila dito on our wedding day. (nakangiti nyang sabi)
Sam: That’s good to hear. Sasabihin ko rin kay Devon na tawagan ang Tita Carmie niya para ihatid siya sa dambana.
James: Thanks dude.

                Pinlano na nila ang proposal ni James, mula sa kung anong bulaklak ang gagamitin sa dining table, kung anong pagkain ang ihahanda, at sa kung sino ang magdi-distract kay Devon para hindi nito mahalata ang paghahanda ni James. All is set for tomorrow’s occasion. Binalikan ni James si Devon sa kwarto nito at ginising para sa dinner nila.

Kinabukasan…

                Ginising siya ni Fretzie at Yen sa kwarto niya para daw maaga silang makapag-shopping.

Devon: What?! Shopping? For what? (gulat niyang tanong)
Yen: Ah kasi Devs, may formal dinner na magaganap mamayang gabi at invited lahat ng nandito.
Fretzie: Kaya naman, kailangan mong bumili ng formal dress dahil I’m sure na wala kang dala.
Yen: Yeah, may dala na kasi kami ni Fretzie eh so no need for us to buy another one. (smiled)
Devon: Kelangan buh talagang bumili?
Fretzie: Oo, kung ayaw mong ma-OP, at nakakahiya naman kay James, kilala siya ng mga tao dito as the owner, maaatim mo bang mapahiya si James ng dahil sayo? (pagpapakonsensya niya)
Devon: Ouch naman nun! Oh sige, payag nako. Basta buh, kayo pumili eh, alam nyo naman na wala akong kaalam-alam sa pagpili ng magandang susuotin.
Yen & Fretzie: No problem! (sabay tawa)
Devon: Pero kumain muna tayo, gutom na ako eh. Hehe.
Yen: At kelan ka pa hindi gutom? (at sabay-sabay silang natawa)

                Pumunta na sila sa restaurant ng hotel at nakita naman nila ang mga lalaki.

Sam: Good morning Hon! Morning girls. (sabay halik sa nobya)
Yen: Morning din Hon. (smiled)
Bret: Hi Bun! (sabay din halik sa misis)
James: Good morning Partner! Musta tulog mo? (sabay halik)
Devon: Morning din. Okay lang naman. (smiled)
Fretzie: Oh kumain na tayo, may pupuntahan pa kasi kaming tatlo eh. (sabay kindat kay James)
Sam: Saan naman ang punta niyo? “Buti naman napapayag niyo siya.”
Yen: Malling Hon. (smiled)
James: Okay, gamitin niyo na yung isang kotse. (smiled)
Devon: Thanks Partner. (smiled)

******

                Pumunta na sila sa mall at namili ng maisusuot niya sa dinner ‘kuno’ mamayang gabi. Habang abala naman ang mga lalaki sa paghahanda ng lugar para sa proposal ni James.

Sa Mall…

Yen: Isukat mo toh, feel ko ito pinakamaganda eh.
Fretzie: I agree! Dali, sukat mo na. (sabay tulak sa kanya sa dressing room)
Yen: Perfect! (nang Makita si Devon na suot ang damit)
Fretzie: Oh my God! Kunin na natin yan.
Devon: Sure?

                Pagkatapos makapamili ay kumain muna sila ng ice cream at saka lang umuwi.

******

Bret: Oh, tapos na! (sabay ngiti)
James: Okay na kaya toh?
Sam: Dude, Tots doesn’t care about the set-up or whatever, what’s important is the effort and the purpose. (sabay tapik sa balikat ni James)
Bret: Yeah, and we put our best at this and I’m sure she’ll appreciate.
James: Thanks dudes! (nag-high five pa sila)
Sam: Tara, pahinga muna tayo, lalo ka na James, tsaka practisin mo na rin yung sasabihin mo sa kanya. Haha.
James: Yeah, that reminds me, Sam, could you play for me? May organ naman kami dito eh, hihiramin ko nalang.
Sam: Sure dude. What song?

******

Fretzie: Pahinga muna tayo girls. 5pm pa naman eh. Gising tayo mga 6 para maghanda.
Devon: Oh sige, napagod din ako eh. Siya nga pala, nasan sila?
Yen: Hay naku, baka naman nag-swimming. Hayaan mo na, tulog muna tayo. Bye!

******

Si James naman ay hindi mapakali, kinakabahan para sa gagawin mamaya. Hawak niya ang singsing at pabalik-balik sa paglalakad. “Bahala na!”, sa isip niya.

6: 15 pm…

                Nagising si Devon at dali-daling naligo dahil baka ma-late pa sila sa dinner nang dahil sa kanya. Ngmadali siyang magbihis at naglagay ng konting make-up. Sinipat niya ang sarili sa salamin. “Ganda mo talaga Devon! Haha. Okay na toh, puntahan ko na sina Yen at Fretzie.”

                Nagulat siya ng pagbuksan siya ni Fretzie, hindi pa kasi ito nakabihis eh.

Devon: Fretz! Ba’t hindi ka pa handa?
Fretzie: I’m sorry Devs but hindi na ako pupunta, wala kasi ako sa mood eh, tsaka parang ayaw din ni baby pumunta.
Devon: Huh? Paano yan?
Fretzie: Don’t worry nandun naman si Partner mo eh.
Devon: Pero iba pa rin yung nandun ka eh.

                Biglang may pumasok sa kwarto ni Fretzie. Si Yen.

Yen: Devs, hindi rin ako makakapunta, bigla kasing sumakit ulo ko eh. Sorry.
Devon: Huh?! Edi hindi na rin ako pupunta! Ako lang mag-isa dun, ano gagawin ko dun?!
Fretzie: No! You should go.
Yen: Oo nga, ang ganda mo pa naman ngayon, sayang kung hindi ka pupunta.
Devon: Pero ako lang mag-isang babae! Ayoko!
Fretzie: Eh ano naman ngayon? Okay lang yan, sige na, pumunta ka na. Kung hindi, magagalit talaga ako sayo. Babay! (sabay tulak patungo sa pinto)

                Hindi na siya pumalag pa kasi pinagsarhan na siya ng kaibigan ng pinto. Pinuntahan niya na lang si Sam sa kwarto nito. Kumatok siya at pinihit ang siradura. Nakita niya ang lalaki na inaayos ang kwelyo nito. Lumingon naman ito sa kinaroroonan niya.

WM: Naka-formal attire din ito kasi nga may ipinakiusap si James sa kanya.

Sam: Wow! Ganda natin ngayon Tots ah. (sabay ngiti)
Devon: Huwag mo na akong bolahin Tots! (sabay tawa)
Sam: Ayaw mo nun? Tara na, naghihintay na si James. (smiled)

                Bumaba na sila at nagulat siya nung pahintuin siya ni Sam sa paglalakad at piniringan siya.

Devon: Tots! Ano toh?
Sam: Don’t struggle. May isang taong gustong surpresahin ka.

                Iginiya siya ni Sam sa lugar kung saan hinanda nila ang sorpresa para dito.

Sam: Here we are Tots. (sabay kuha sa piring niya at iniwan na siya nito)



                Nakita ni Devon ang mga maliliit na lightpaths, leading her. Sinundan niya ito. Napangiti siya at napa-awe nang makita si James sa di kalayuan at ang romantic dinner date na hinanda nito. Pumailanlang ang instrumental music na tinugtog ni Sam.



Devon: Aww, ang ganda naman nito Partner! (habang tutop ang bibig sa pagkamangha)
James: Salamat at nagustuhan mo, pero you’re way more beautiful than this. (sabay hila sa kanya at hinalikan siya)
Devon: You don’t want to flatter me that much Mr. James Burgoyne, baka masanay ako. (sabay ngiti)
James: Get used to it because I intend to say it to you everyday. Kumain na muna tayo, may iba pa akong surprise para sayo. (sabay hila sa upuan ni Devon at naupo ang dalaga)
Devon: Wow! Ang sasarap naman tingnan. Thank you for this Partner. (sabay ngiti)
James: My pleasure. (ngumiti rin)
Devon: Salamat din Tots! Kasabwat ka pala dito. (sigaw niya sa lalaki at ngumiti)

                Tinanguan lang siya ni Sam habang nakangiti. Kumain na sila at pagkatapos kumain, doon na sisimulan ni James ang surpresa niya.

James: Partner, all this time I thought hindi na kita makikita muli. But here we are right now, sharing this wonderful evening. (sabay hawak sa kamay niya)
Devon: Akala ko nga rin eh, kasi iniwan mo ko bigla. But let’s drop that conversation, what’s important is we’re together now.
James: And nothing and no one can separate us now. (sabay halik sa kamay ni Devon)
Devon: Can you sing for me Partner? Miss ko na kasi yung boses mo pag kumakanta ka eh.
James:Okay, is that all? “Salamat naman at sakto ang hula ko.”
        :Partner, this song is for you. (sinenyasan niya na si Sam para sa kantang gusto niyang i-dedicate dito)

                Nagsimula na si Sam sa pagtugtog ng kanta na ipinakiusap ni James sa kanya. Tumayo siya at pinatayo rin si Devon, nasa gitna sila ng platform nang magsimula na si James sa pagkanta habang hawak ni James ang mga kamay ni Devon.

I Will Never Find Another Lover 
Sweeter Than You 
Sweeter Than You 
And I Will Never Find Another Lover 
More Precious Than You 
More Precious Than You 
Girl You Are.. 
Close To Me You're Like My Mother, 
Close To Me You're Like My Father, 
Close To Me You're Like My Sister, 
Close To Me You're Like My Brother 
And You Are The Only One My Everything 
And For You This Song I Sing.... 

All My Life 
I Prayed For Someone Like You 
And I Thank God 
That I..That I Finally Found You 
All My Life 
I Prayed For Someone Like You
And I Hope That You Feel The Same Way Too 
Yes, I Pray That You Do Love Me Too

Tumutulo na ang luha niya dahil sa mga liriko ng kanta ni James. How she wish to be with him for the rest of her life. And yes, she feels the same way too.

Said I Promise To Never Fall In Love With A Stranger 
You're All I'm Thinking Of 
I Praise The Lord Above 
For Sending Me Your Love 
I Cherish Every Hug 
I Really Love You 

All My Life
I Prayed For Someone Like You 
And I Thank God 
That I...That I Finally Found You 
All My Life 
I Prayed For Someone Like You 
And I Hope That You Feel The Same Way Too 
Yes, I Pray That You Do Love Me

You're All That I Ever Know, 
When You Smile All My Face Always Seems To Glow, 
You Turned My Life Around, 
You Picked Me Up When I Was Down, 
You're All That I've Ever Known, 
When You Smile My Face Glows 
You Picked Me Up When I Was Down 
Say...You're All That I've Ever Known 
When You Smile My Face Glows 
You Picked Me Up When I Was Down 
And I Hope That You 
Feel The Same Way Too 
Yes, I Pray That You Do Love Me Too

And All My Life 
I Prayed For Someone Like You 
And I Thank God 
That I..That I Finally Found You 
All My Life 
I Prayed For Someone Like You 
Yes, I Pray That You Do Love Me Too

Pinahid ni James ang mga luha ni Devon at hinawakan ang mukha ng babaeng pinakamamahal.

(Fading) 
And All My Life 
I Prayed For Someone Like You 
And I Thank God That I...That I Finally Found You.....

James: Partner, I’ve waited for this time to come. As the song says, all my life, I prayed for someone like you and I thank God that I finally found you. And Partner, I hope that you feel the same way too. (smiled)
Devon: I feel the same too Partner. (ngumiti rin)
James: If that’s so..

May dinukot na case si James sa bulsa at lumuhod sa harap ni Devon.

James: Miss Devon Milano, will you marry me? And spend the rest of your life with me till forever?

                Na-shock talaga si Devon sa proposal ni James. Hindi niya inaasahan iyon. Wala siyang masabi.

                “Sagutin mo na Tots!”, sigaw ni Sam sa kanila.

Devon: Yes! Yes! Yes! (sabay ngiti at iyak na naman, tears of joy ika nga)
James: Yes? Yes?
Devon: Yes! (nodded)
James: Oh my God Devon! (sabay tayo at yakap sa babae at pina-ikot-ikot pa)

                “Woohoo! Congrats dude!”, singit ni Bret.

                Binitawan ni James si Devon at nagsilapitan ang mga kaibigan nila para batiin sila.

James: Thanks dude. (sabay tapik sa balikat ni Bret)
Fretzie and Yen: Congrats Devs!
Devon: Thank you, may dinner dinner pa kayong nalalaman, yun pala kasabwat pala kayo sa proposal ni James. (sabay ngiti)
Sam: Syempre naman! Basta para sayo Tots.
James: Salamat nga pala dude.
Devon: At nagamit mo talaga ang talent mo Tots.
Sam: Don’t mention it dude.

******