Devon: What are you trying to say?
Ivan: Alam ko naman eh na si James ang mahal mo. I was blinded by my love for you kaya naging selfish ako, pero hindi ko talaga gustong hadlangan ang kaligayahan ninyong dalawa. I’m so sorry.
Devon: Shhh. Naging Masaya naman akong makasama ka. (hinaplos ang mukha ng binata then smiled)
Ivan: Can I ask you a favor?
Devon: What is it?
Ivan: Can I still call you Babe? Kahit hindi na kita girlfriend?
Devon: Yun lang ba? Okay, nasanay na din naman ako eh na tinatawag mo kong babe. (smiled)
Nagkatawanan ang dalawa. Napahinto sila nang tumunog ang phone ni Devon.
Sam: Tots, nandito na’ko sa Jollibee. San ka na?
Ivan: Sino yun?
Devon: Si Sam. I was supposed to meet him to talk things over.
Ivan: Talk things over?
Devon: Oo nga pala. I think you should know. Ganito kasi yun. When we were young, we made a promise to each other before I leave him sa province namin. I promised that he will be my first boyfriend. Pero nalaman niya na boyfriend kita, so may konting tampo siya sa’kin. He said he should be my first boyfriend, sabi din niya hindi daw counted yung relationship natin kasi napilitan lang daw ako na sagutin ka. But please believe me Ivan, pinilit kong mahalin ka as my boyfriend.
Ivan: Alam niya na napilitan ka lang na sagutin ako?
Devon: Yeah, kasi in-explain ko sa kanya para hindi siya magalit sakin. After all, he’s my best friend.
Ivan: Do you love him?
Devon: Yeah, but as a best friend. Nothing more.
Ivan: Then you should tell him na hindi pwedeng maging kayo.
Devon: Pero hindi ko alam pano sabihin.
Ivan: Can I ask you a favor?
Devon: Na naman? Anything, basta kaya ko. (smiled)
Ivan: Papuntahin mo si Sam dito. May gusto rin kasi akong sabihin sa kanya eh.
Devon: Okay. Text ko lang siya. (nagtaka man, tinext ni Devon si Sam)
Bumalik na sa loob ang mga kaibigan niya at ang mga magulang ni Ivan. May kumatok sa pinto at iniluwa nito si Sam. Pinakilala ni Devon si Sam sa mga magulang ni Ivan.
Ivan: Mom, Dad, Guys, gusto ko sana makausap si Sam.
Mom: Okay son, lalabas muna kami.
Lumabas na naman sila at nagpaiwan si Devon.
Ivan: Babe, leave it to me.
Devon: Sigurado ka?
Tumago si Ivan at lumabas na si Sam. Naguguluhan man si Sam, pumunta siya sa tabi ni Ivan at umupo sa silya sa tapat ng kama ni Ivan.
Sam: What’s wrong dude?
Ivan: I know hindi mo pa alam ang tungkol sa sakit ko. I have Leukemia dude, and I only have few months to live.
Sam: What?! (gulat na sabi ni Sam)
Ivan: Yes dude. At may isang bagay sana akong ipapakiusap sayo.
Sam: Ano yon?
Ivan: Please set Devon free. Alam ko na ang tungkol sa kasunduan ninyo. But she doesn’t love you man, she loves someone else.
Sam: Wait. Sino? (naguguluhan pa rin)
Ivan: Si James.
Sam: Kaya pala, iba kasi ang mga ngiti at titig niya kay James eh. (nalungkot sa nalaman)
Ivan: Napansin mo rin pala.
Sam: Eh ba’t ikaw? Girlfriend mo siya diba? Hindi ka ba nasasaktan sa nalaman mo?
Ivan: Masakit, pero hindi ko naman gustong hadlangan ang kaligayahan niya. So I set her free. I told her to be happy with James, pero inaalala ka niya.
Sam: She’s my bestfriend, and I love her since then. Pero tanggap ko naman eh kung sakaling ano man ang maging desisyon niya. Hindi ko na muna siya kinukulit this past few days kasi alam ko seryoso siya sa studies niya, lalo na ngayon na graduating na tayo. Wait, pano ka pupunta’ng school?
Ivan: M mom already talked with the Dean. Sinabi na niya ang tungkol sa kalagayan ko. I decided to stop, useless din naman eh. Susulitin ko nalang ang mga nalalabing araw ko. (smiled)
Sam: I admire you dude, iba nag tatag mo. Sorry nga pala sa mga sinabi k okay Devon, I assume alam mo na?
Ivan: Yeah, alam ko na. Tama ka naman eh, maituturing na hindi counted ang relasyon naming dahil napilitan lnag siya.
Sam: But she loves you too.
Ivan: As a friend. At tanggap ko iyon.
Sam: Inggit nga ako sayo eh kasi naging girlfriend mo siya kahit sandali lang.
Ivan: Don’t be. I regret those times that she’s with me pero she thinks someone or something else.
Sam: Anyway, salamat dude.
Ivan: Salamat din and I hope you do the same as I do.
******************************************
No comments:
Post a Comment