Nag-aalala na si Devon dahil one week nang absent si Ivan at hindi siya tinatawagan o tine-text man lang. Hindi rin niya ito ma-contact. Umiyak siya sa class room nila. 8am pa lang pero nasa class room na siya dahil iniisip niyang baka papasok na si Ivan at gusto niyang siya ang unang sumalubong dito, and it’s already 8:30, pero wala pa rin si Ivan. Naisip niyang hindi na naman ito papasok, dahil kung papasok man si Ivan, sinisigurado nito na 30 minutes prior to class nasa room na siya, seldom lang itong nale-late. Miss na miss na niya ang lalaki. Yes, she admits, she really misses Ivan. Nadatnan siya nina Bret at Fretzie. Silang tatlo pa lang nandoon dahil 9am pa naman ang klase nila. May natanggap siyang text.
TEXT CONVO
Sam: Tots, gud morning, hindi nako busy ngayon, cguro ds s d ryt tym 2 talk about thngs.. Kita tayo sa Jollibee sa tapat ng campus niyo mamayang lunch break. Ok? Thnx.
Devon: Ok Tots, pupunta ako.
Sam: Thnx. =)
END OF TEXT CONVO
Bret: Hey Devon. Ang aga mo yata.
Fretzie: Oo nga.
Devon: I was expecting Ivan will attend the class today. Gusto ko ako unang sasalubong sa kanya.
Fretzie: Hay naku! Hindi ko talaga ine-expect na masasaktan ka niya ng ganito! Iniwan ka na lang niya bigla sa ere!
Bret: Hey bun calm down.
WM: Sinagot na po ni Fretzie si Bret and ‘bun’ ang tawagan nila. Short for ‘bunny’.
Fretzie: How can I calm down bun? Eh nasasaktan na si Devon because of him?
Devon: Huwag ka muna magalit sa kanya Fretz, hindi naman natin alam ang nangyayari sa kanya ngayon.
Bret: But really Devs, hindi ko maisip na matitiis niyang hindi ka kontakin. And I know, mahal ka ng lalaking ‘yon.
Devon: I know, he loves me, ramdam ko, kaya nga ako nagkakaganito eh. I’m so worried, baka ano nang nangyayari sa kanya.
Bret: I’m worried too. Baka ano na nangyari sa kanya. Hindi naman siya ganito eh. I know he can’t stand it, without communication to those people he love, especially you Devon. He loves you very much.
May pumasok sa class room nila, it’s Yen. Isa sa mga taong nag-aalala kay Ivan. Nami-miss na rin niya ang lalaking lihim na minamahal.
Yen: Hi guys. Good morning. (umupo sa tabi ni Devon)
Devon, Bret, Frtezie: Morning din.
Yen: What about the sad atmosphere?
Bret: We just miss Ivan, especially her. (sabay tingin kay Devon na sa kasalukuyan ay nakatulala)
Yen: I miss him so much too. Kailan ka ba babalik Ivan? I might be jolly and all but I’m really sad not having you around.
Yen: I miss him too. Still no news? (baling niya kay Bret)
Bret: Wala pa eh.
May pumasok sa silid nila. It’s James.
James: Guys, galling ako ng faculty. Nag-absent pala si Sir Sid kaya wala tayong pasok ngayon. Alam na rin ng mga kaklase natin ang balita. Oh, ba’t ang lungkot niyo? Ba’t maga yang mga mata mo Partner? (pansin niya nang makalapit sa mga kaibigan)
Bret: Wala, na-miss lang namin si Ivan.
James: That reminds me. It’s been a week and he didn’t show up.
Devon: Nasaan na kaya siya? Nag-aalala na talaga ako sa kanya. I miss his smile, his sweetness, yung mga lambing niya. Alam niyo naman diba na mahal ko siya? Bakit niya nagawa sa akin toh? Sa atin..
“Sino’ng niloko mo?”
Bigla silang napalingon sa may pintuan kung saan nakatayo ang nagmamay-ari ng boses. Matalim na tumititig kay Devon.
Bret: Patrick? Ano bang pinagsasasabi mo? (napatayo siya sa kinauupuan)
Patrick: I don’t believe that that girl really cares for my cousin. She doesn’t love Ivan. Napilitan lang siyang sagutin ang pinsan ko.
Biglang nanigas si Devon. Naalala niya nang mag-usap sila ni Sam noon. Nung magpang-abot sila sa restaurant malapit sa Gems University.
“Hindi kaya narinig niya talaga ang usapan namin ni Sam?”
“Remember the day that we met at a restaurant accidentally?”
May nagsalita na naman sa likod ni Patrick.
Fretzie: Tricia? What are you talking about?
James: Yeah, can you tell us straight to the point?
Patrick: Narinig namin ang usapan nila ni Sam.
Napatayo si Devon, tinitigan si Patrick at Tricia.
Tricia: Hoy Devon! Hindi ka naman siguro magmamaka-awa sa amin diba? Kasi, hindi kami madadaan sa ganyan.
Devon: Pat, Tricia, please, let me explain.
Patrick: Explain? What are you going to explain? Explain to us kung bakit mo niloko ang pinsan ko? Explain to us kung bakit nagpanggap ka na mahal mo si Ivan? (galit na galit niyang sabi)
Yen: Teka, teka, teka. Ano bang pinagsasasabi mo? (palingon-lingon sa kanila)
Bret: Devon, you can’t just let them talk to you like that! (iritado niyang sabi)
Nagsimula nang tumulo ang mga luha ni Devon. Inaalo siya nina Fretzie at Yen.
Devon: Yeah Fretz, Bret, Yen, James, I just pretended that I love Ivan, but the truth is, I only treat and love him as my brother. But please believe me, I really love him. (iyak pa rin siya ng iyak)
Patrick: See? The culprit spilled it. (sabay pakawala ng pagak na tawa)
Gulat na gulat ang apat dahil sa sinabi ni Devon. Hiindi na sila nagsalita pa.
James: What?! You treat her only as a brother? I’m happy to know that but why did you lie?
Yen: Ha?! Kawawa naman ang Ivan ko. Pero hindi ko magawang magalit sa babaeng mahal ng lalaking mahal na mahal ko.
Devon: I’m so sorry. Hindi ko sinasadya. (umiiyak pa rin)
Tricia: Are you sure hindi mo sinasadya? Parang gustung-gusto mo pa ngang nakikitang nasasaktan si Ivan eh. (mataray niyang sabi)
James: Tricia! If you have nothing good to say then shut up!
Humalukipkip naman si Tricia sa likod ni Patrick, tila natakot sa boses ni James.
Bret: Calm down dude. (tinapik si James sa balikat)
Devon: Pat, believe me, I didn’t mean to lie to him. Ginawa ko lang iyon para--(pinutol ni Patrick ang sasabihin niya sana)
Patrick: Come on Devon. He suffered a lot. At ngayon, mas lalo siyang nahihirapan dahil sayo! Nahihirapan siya dahil nag-aalala siya sayo kung mawawala na siya!
Devon: Anong sabi mo? Mawawala? Si Ivan mawawala? Bakit siya mawawala? Hindi niya ako kayang iwan. (naghihisterya na si Devon, wala siyang ideya sa pinagsasasabi ni Patrick)
Pati sina Yen, James, Fretzie at Bret ay nanatiling tahimik dahil gulat na gulat pa sila sa usapan ng dalawa.
Patrick: Ivan is dying! At kahit malapit na siyang mamatay, ikaw pa rin iniisip niya! Mas lalo mo lang siyang pinapahirapan! Alam mo, mawala ka na sana sa buhay niya! (pagkatapos sabihin iyon ay lumabas na ito ng silid at mabilis na naglakad)
Tricia: Kung ako sayo Devon, lumayo ka na kay Ivan. Don’t worry, I’ll take your place. (she smiled wickedly at sumunod na rin kay Patrick)
Pabagsak na napa-upo si Devon sa silya. Hindi niya mapigilan ang pagtulo ng mga luha niya. Hindi niya kayang paniwalaan ang mga sinabi ni Patrick. Inalo naman siya ng mga kaibigan niya.
Yen: Devs, you owe us an explanation. (kahit kaibigan niya pa si Devon, may konting galit siyang nadama nang malaman na niloko lang pala ng kaibigan ang lalaking pinakamamahal niya pero binalewala niya ang nararamdaman dahil kahit ano pa man, kaibigan niya pa rin ito)
Fretzie: Devs, ba’t mo nagawa kay Ivan toh?
Bret: We will listen when you’re ready to talk about it.
Devon: I think now is the right time to talk about this. Please let me explain. (umiiyak pa rin siya)
James: Makikinig kami.
Sinalaysay ni devon ang mga detalye nung araw na nag-usap sila ni Sam, pati ang kasunduan nila ay sinabi rin niya. Gulat man ang mga kaibigan ay hindi naman nila sinumbatan ang dalaga. Pinaniwalaan nila si Devon, alma nilang hindi ito gagawa ng bagay na ikasasama sa pagkakaibigan nila.
Fretzie: Shh..shh.. Tahan na Devs. (alo niya sa dalaga)
Bret: Oo nga. Wala na rin naman na tayong mababago kahit buong araw tayo umiyak eh.
Devon: I know. Nalulungkot lang talaga ako dahil sa nalaman ko. Napakasama ko! Ang sama-sama ko! (sabay sampal sa sariling mukha)
Naawat naman siya ni James. Hinawakan nito ang mga kamay niya para hindi niya masaktan ang sarili. Hinahagod naman ng dalawang babae ang likod ni Devon.
James: No, it’s not your fault. Don’t hurt yourself.
Fretzie: Calm down Devs. Huwag mo sisihin ang sarili mo.
Devon: Kasalanan ko naman talaga eh. Nasasaktan siya ng dahil sakin.
Bret: Pero hindi mo rin maikakaila na naging masaya siya dahil nandyan ka sa tabi niya.
Yen: Oo nga Devon. Ikaw lang naman ang babaeng minahal niya ng lubusan. “Oo Devs, ikaw lang. Minsan hinihiling ko na sana ako nalang.”
Napatigil silang lahat ng tumunog ang cellphone ni Devon.
“Incoming Call… Ivan”
_________________________________________________________________
WM: Super duper SORRY po sa delay. I hope nagustuhan niyo po ang chapter na toh. Pasensya na talaga if hindi masyado maganda. Malapit na po itong matapos. Sana tutukan niyo po ang bawat chapter. Comments are highly appreciated.. =)
No comments:
Post a Comment